Xto takyj Ivan Myxas?

Ce pytanńa, rano čy pizno, vynykne v buď-jakoho sučasnoho doslidnyka, kotryj zacikavyťśa istorijeju ukrajinśkoji livyci.

U hazeti Hromadśkyj holos — “socialistyčno-radykaľnomu časopysi ukrajinśkoho praćujučoho narodu”, hazeti Ukrajinśkoji socialistyčno-radykaľnoji partiji, 19 žovtńa 1929  znaxodymo statťu Všanuvanńa Borća za seľanśku spravu. Podaju jiji vam nyžče:

Čy vidomo komuś biľše pro Ivana Myxasa?

Meni vdalośa znajty nevelyku knyžečku joho zapysok, vydanu Jaremoju Hirnyčenkom u Ľvovi u 1908, u rik smerti Ivana Myxasa. Vperše zvidty zvertajeťśa do nas sam aktyvist.

“Ja xotiv zbudyty ľudej do samooborony vid vorohiv, a najpače vid toho strašnoho voroha, ščo hlaďačy solodkymy, božymy slovamy, zdyraje škuru z xlopa.”

Z zapysok diznajemośa troxy informaciji. Ivan Myxas buv členom Radykaľnoji partiji. U 1897 vin buv vijtom Morozovyčiv, ščo na Sambirščyni. Balotuvavśa na vyborax do Halyćkoho sejmu. Neodnorazovo piddavavśa areštam ta zaznavav utyskiv z boku avstro-uhorśkoji vlady.

“Po cilomu poviti roznesla śa vistka pro areštovańa, ta pro znuščańa nad t. Myxasom, za te, ščo vin šukav “pravdy”. I tym zdobuv sobi velyku popuľarnisť ta dovirje v cilomu poviti, a sotky xlopiv zvertalo śa do neho o poradu na svoji kryvdy.” — pyše pro Myxasa Ja. Hirnyčenko.

Za svoju dijaľnisť, otrymav pohrozu, ščo joho, razom iz simjeju, bude pidirvano v domi dynamitom (sic!) i vymušenyj buv Myxas podatyśa do sela Lanovyči, de pomer 22 červńa 1908.

“I popraščaly svoho tovaryša tyxoju sľozoju prysutni na Joho poxoronji, jaki prybuly zi vsix storin, zi Ľvova, Sambora, Kupnovyč, Morozovyč i ynšyx sjil. Zronyly ščyru sľozu za neoplakanym tovaryšom i spustyly do jamy v raz z trumnoju i vineć z napyseju: “Velykomu borcevi za xlopśku spravu”, vid sambirśkoji radykaľnoji orhanizaciji.
“Joho dux — miž namy, tov. Myxas — žyvyj u našij duši, bo dobri dila nikoly ne vmyrajuť” skazav odyn z nahrobnyx besjidnykiv.